Matka Leny mieszkała w Gdyni, w bloku pachnącym detergentem i starym dymem. Na widok córki z Maksymem za plecami zbladła tak, jakby drzwi otworzyła przeszłość.

— Czarny Paragon — powiedziała Lena bez wstępu. — Co to jest?

Matka usiadła przy stole. Przez chwilę wydawała się mała, starsza o dwadzieścia lat.

— To nie rzecz. To lista.

Przed laty matka pracowała w izbie skarbowej i odkryła system fałszywych rozliczeń fundacji dziecięcych. Pieniądze znikały, ale to był tylko ślad. Prawdziwy interes polegał na zbieraniu kompromitujących nagrań: polityków, sponsorów, celebrytów i prokuratorów, którzy bawili się na zamkniętych imprezach pod pretekstem dobroczynności. Dowody przechowywano w plikach oznaczonych jak paragony. Czarne paragony były najcenniejsze.

— A mój znak? — spytała Lena.

Matka dotknęła jej obojczyka drżącymi palcami.

— Kiedy miałaś trzy lata, ktoś podpalił nasze mieszkanie. Uratował cię człowiek, który potem zniknął. Zostawił mi tylko pendrive. Bałam się go otworzyć. Bałam się, że jeśli to zrobię, wrócą.

— Wrócili.

Maksym milczał, ale Lena widziała, że łączy fakty szybciej niż ona. NerioPlay mogło być nową twarzą starej sieci: kolorowe piosenki dla dzieci na froncie, archiwum szantażu pod spodem.

Gdy wracali samochodem, radio przerwało program specjalnym komunikatem: prokuratura wydała nakaz zatrzymania Leny Wyrzyk. Wyciekł kolejny film — Lena rzekomo kłóciła się z Panem Witkiem o pieniądze. Głos był jej, twarz była jej, ale słowa nie.

— Deepfake — powiedział Maksym.

— Dla sądu może. Dla internetu już jestem winna.

Zatrzymali się na pustym parkingu przy plaży. Padał deszcz, światła portu drżały w czarnych kałużach. Lena, zmęczona strachem, pocałowała Maksyma pierwsza. Był to pocałunek ludzi, którzy wiedzą, że jutro może zostać im odebrane, więc kradną noc.

Ale gdy odsunęła się od niego, zobaczyła w bocznym lusterku czerwony punkt. Podsłuch. Nadajnik przyklejony pod zagłówkiem.

Maksym wyrwał urządzenie i rozgniótł obcasem.

Telefon Leny zawibrował. Nieznany numer przesłał zdjęcie ich pocałunku i wiadomość:

„Miłość to najlepsze alibi. I najlepsza smycz”.